Archiwa: Przerwana Omerta 2022 - Magdalena Ficowska-Łuszczek

Przerwana Omerta

Magdalena Ficowska-Łuszczek — Fri, 20 Jan 2023 21:09:46 +0000

W domu mojego dzieciństwa panował strach przed gromami władcy świata. Musiało być cicho, bo odgłosy życia dziecka, wywoływały furię twórcy, zgniatającą istnienie małej dziewczynki zawsze obwinianej, pozbawianej praw ludzkich. W tym domu godność dziecka była przedmiotem kpiny.
Ulgą było, gdy tyran znikał, trzaskając drzwiami. Ale strach przed nim pozostawał na zawsze. To on zrobił ze mnie ofiarę.
Gdy zostawałam sama, nieruchomiałam z przerażenia, czując, że gdy spojrzę w bok, zaatakują mnie baśniowe potwory czyhające w pustych ścianach.
Byłam tylko delikatnym dzieckiem. Czułym i wrażliwym, siedmiomiesięcznym wcześniakiem. Wystarczyło nie poniewierać. Miałam dobre serce i dobrą wolę. Zawsze dawałam z siebie wszystko.
To była też nieskończoność nudy w samotności, bez szans na poznawanie świata. Jedyny anioł mojego życia, umykał obojętnie w swoje artystyczne przestrzenie. Tylko jej akceptacja nie dała mi zginąć, ale ona myślała, że dziecko rozwija się z powietrza, bez zasilania piciem czy jedzeniem. Jak się nie domaga tego, widać nie potrzebuje. Z miłości do niej, byłam gotowa umrzeć. Nawet wstrzymywałam oddech, żeby nie zakłócać jej myśli i pracy artystycznej. Usłyszałam, że takie potrzeby życia to fanaberie i rozwydrzenie innych, którzy wszystko przeżerają. A ja chciałam zasłużyć na miłość.
Permanentny, prawie całkowity brak picia, niezbędnego do życia i rozwoju organizmu zaowocował już we wczesnym dzieciństwie, ok 7 – 9 lat, straszliwym w objawach nadciśnieniem. Moją głowę rozsadzał potworny ból, z głową w klozecie wypluwałam z siebie flaki. Moje ciało omdlewało w mękach. I tak prawie bez przerw, przez pół wieku. Żyłam tylko w krótkich odstępach , trzymając się nadludzką wolą, żeby ukryć przed ludźmi w jakim jestem stanie. Umierałam na oczach ludzi i mieli to za nic. Nadciśnieniem niezdiagnozowanym przez 50 lat. Pozostawionym przez lekarzy bez ratunku, pod pretekstem, że to migreny i nic się nie da zrobić. Medycy odmawiali pomocy, twierdząc, że opowiadam bzdury. Wmawiali mi, że to migreny nieuleczalne. Widać moje objawy nadciśnienia były nietypowe. Dopiero po wypadku w pracy, uczynionego mi przez koleżankę, gdy zgnieciony rdzeń spowodował mój paraliż nóg. Znalazłam się w szpitalu Grochowskim na rehabilitacji, po cudownym odbarczeniu i rekonstrukcji rdzenia kręgowego przez arcymistrza neurochirurga szpitala Bielańskiego w Warszawie.. Doktor ordynator, kierujący szpitalem Grochowskim w Warszawie, zmuszony koniecznością robił obchód ten jeden raz i uzdrowił mnie w jednej chwili, zlecając lek na nadciśnienie. Bo wcześniej nawet pielęgniarki omijały mnie, mierząc ciśnienie innym pacjentkom. Mimo, że nocami czołgałam się do nich – przy chodziku i błagałam o coś na straszny ból głowy.
Ale ten cud kompetencji lekarskich nastąpił po pół wieku umierania w mękach.
W dzieciństwie wiedziałam, że gdzieś za ścianą jest wroga mi istota, próbująca mnie wyeliminować w swojej dziecięcej obcości. Jak Kain – Abla. Władca był po jej stronie i nagradzał zachwytem za wszystko przeciw mnie.. Szybko zrozumiałam, że skarga i szukanie ochrony, kończy się karą dla mnie. A kara była powalająca – spadały uderzenia i pogarda słów od władcy. Paniczny strach przed nim przełożył się na strach przed całym światem i poczucie bezwartościowości. Sprawił, że bito mnie wszędzie – w domu, przedszkolu, na podwórku i w szkole. Tak działał zwierzęcy instynkt w ludziach. Milczący strach wywoływał atak. Zresztą nikt mnie nie bronił, a ja już nie śmiałam się skarżyć. Myślałam, że jak dorosnę , skończy się koszmar dzieciństwa. W wieku 15 lat zaczęłam pisać dorosłe wiersze. Naiwnie myśląc, że docenią mój talent. Przecież tak czcili Pana poetę. Wydeptywałam swoje ścieżki, wysyłając wiersze w szarych kopertach do literackich pism. Początkowo przyjmowano je chętnie. Ale prędko zaczęła się gehenna zatrzaskiwanych drzwi wydawnictw, milczenie redakcji, wymijające odpowiedzi na listy do wydawnictw. Zapanowała mafijna zmowa milczenia o mojej poezji. Rozeszło się, że nie ma dla mojego talentu błogosławieństwa, wręcz przeciwnie – zaprzeczano nawet istnieniu mojej osoby, mojej poezji. Albo po prostu milczano o mnie i moich wierszach, tak skutecznie, że nawet moi kuzyni nie wiedzieli, że jestem poetką. Potem jeszcze na nazwisko reżim nałożył zakaz druku, który objął też moją osobę.. Prestiżowe wydawnictwo na odpowiedź którego czekałam, przez pięć lat ciszy wstrzymywało druk mojego tomiku. Byłam solą w oku, tego co dał mi życie, godną pogardy czarną owcą. Krytykował nawet istnienie fotografii mojej twarzy na okładkach. Kiedy zaszczuta, udręczona strachem i umieraniem w mękach na nadciśnienie podarowałam ojcu kolejną okładkę z moją twarzą, chcąc wreszcie zasłużyć na jego pochwałę, usłyszałam wściekłe : „jak mogłaś na to pozwolić?” Dedykowane mu tomiki moich wierszy, zostały ukryte przed światem, a nawet przed rodziną. W kręgach intelektualnych, literackich on i jego poplecznicy, rozpowszechniali kłamliwe informacje o moich rzekomych chorobach urojeniowych – w szczególności, że podaję się za literata, co dowodziło obłąkania.. Wierzono im na słowo. Byli tacy co negowali nawet moją tożsamość rodzinną. Fama o moich urojeniach bycia poetką, przekazywana dalej przez kilkadziesiąt lat mojego życia, zadziałała zabójczo. Zdarzało się, że znaczące osoby, parskały śmiechem , kiedy się przedstawiałam. Podarowane przeze mnie tomiki wpychano w szpary niepamięci, komentowano z pogardliwym lekceważeniem. Raz wyproszono mnie ze stołecznego wydawnictwa, zostawiając maszynopis mojej książki na parapecie klatki schodowej. Nawet mnie o tym nie poinformowano, przypadkiem spojrzałam na ten parapet , schodząc po schodach sprzed zatrzaśniętych odmownie drzwi wydawnictwa, kiedy się przedstawiłam. To było szokujące. Szargano mnie i moją twórczość.
Król miał być tylko jeden. A on wystawiał mi takie oczerniające świadectwa.
Wyłącznie w swojej poezji odnajdywałam człowieczeństwo, była moim życiem. Zacierając ślady po mojej poezji czynili zbrodnię na moim życiu. Milczałam, bo tak mi nakazano. Teraz przerwałam OMERTĘ.

Artykuł Przerwana Omerta pochodzi z serwisu Magdalena Ficowska-Łuszczek.

RODZINNE TABU

Fri, 02 May 2025 09:00:00 +0000

To była milcząca zgoda
odwrócona do mnie plecami
uciekałam przez matnię
unicestwiania mnie
zacierali ślady
po mojej poezji
ściana ciszy
szczelnie zasłaniała
moje istnienie
machina zniszczenia
strąciła mnie
w przestrzeń niebytu
po pół wieku
rozpaczliwej walki o życie
dowiedziałam się
że nikt o mnie nie słyszał

7.06.2021r.

Artykuł RODZINNE TABU pochodzi z serwisu Magdalena Ficowska-Łuszczek.

PRZERWANA OMERTA

Sat, 03 May 2025 09:00:00 +0000

Pomyliłam drzwi
do mieszkania
na tym świecie
niechcący poznałam
tajemnice mafioza
walczyłam
z uzbrojoną w sztylety
zemstą mafii
wyskakiwali zza węgła
mroku oczerniania mnie
goniła mnie śmierć
przez całe życie
byłam mu solą w oku
córką mafioza

7.07.2021r.

Artykuł PRZERWANA OMERTA pochodzi z serwisu Magdalena Ficowska-Łuszczek.

W OCZEKIWANIU

Magdalena Ficowska-Łuszczek — Sun, 04 May 2025 09:00:00 +0000

W oczekiwaniu
na już niemożliwe
wegetuję w strachu
zaraz się pozbieram
wbrew sobie zapisałam
nowe wiersze
nie mogę inaczej
gdy rozrywają mnie
myśli
żeby się ruszyć
trzeba podnieść głowę
to ponad moje siły

7.07.2021r.

Artykuł W OCZEKIWANIU pochodzi z serwisu Magdalena Ficowska-Łuszczek.

MUZYKA KOSMOSU

Fri, 09 May 2025 09:00:00 +0000

Wrzucona we wrogą
przestrzeń czasu
tonę w odmętach
nienawiści
skrzydlaty
popłoch serca
zrywa się do lotu
wiem że stanę się
melodią Kosmosu
oswajam jej dźwięki
uspokajam oddech
uczę się płynąć
na jej falach

9.08.2021r.

Artykuł MUZYKA KOSMOSU pochodzi z serwisu Magdalena Ficowska-Łuszczek.

URODZINY

Sat, 10 May 2025 09:00:00 +0000

Na dnie zasłony
szaleją gałęzie
szarpane wiatrem
zgniata mnie
kosmiczna siła
przypomnień
jak ginęłam
wrzucona
w zazdrosne
moce gwiazd

19.08.2021r.

Artykuł URODZINY pochodzi z serwisu Magdalena Ficowska-Łuszczek.

NIESKOŃCZONOŚĆ MIŁOŚCI

Sun, 11 May 2025 09:00:00 +0000

Jak w transie
zniewalał ją
falą miłości
bezradny wobec
jej piękna
była w głębi
jego spojrzenia
otulał
wciągał jak wir rzeki
kiedy traciła
oddech
wpadając w tę przestrzeń
widziała jak
znajduje inne
obiekty pragnień

24.08.2021r.

Artykuł NIESKOŃCZONOŚĆ MIŁOŚCI pochodzi z serwisu Magdalena Ficowska-Łuszczek.

PRZESMYK SZCZĘŚCIA

Magdalena Ficowska-Łuszczek — Fri, 16 May 2025 09:00:00 +0000

Czasem odnajduję się
między warstwami
mojego życia
wskakuję w szczelinę ulgi
co za radość
rozglądam się
czy na pewno zniknęli
usilnie wdeptywali
mnie w błoto
to oni mieli być gwiazdami
nie znieśliby tego
że mam swój
przesmyk szczęścia
na zakładkę

25.08.2021r.

Artykuł PRZESMYK SZCZĘŚCIA pochodzi z serwisu Magdalena Ficowska-Łuszczek.

OLŚNIENIE

Magdalena Ficowska-Łuszczek — Sat, 17 May 2025 09:00:00 +0000

Ukrywał swój zachwyt
pod zamkniętymi
powiekami
by nie spłonąć
drżeniem serca
dotykał
strun gitary
grał dla niej
całe życie
jak skazany
na samospalenie
wreszcie wyszeptał
jej w liście
swoje myśli
i przyszło spełnienie

16.09.2021r.

Artykuł OLŚNIENIE pochodzi z serwisu Magdalena Ficowska-Łuszczek.

NIESPODZIEWANIE

Sun, 18 May 2025 09:00:00 +0000

Zadzwonił tak
niespodziewanie
będzie za
kilkanaście minut
nie spodziewała się go
zobaczyć kiedykolwiek
-jestem głosem
twojej poezji
usłyszała
…na zawsze

16.09.2021r.

Artykuł NIESPODZIEWANIE pochodzi z serwisu Magdalena Ficowska-Łuszczek.