Janusz Makowski pseud.”Mrok”
żołnierz Batalionu „Parasol”
lipiec 1944r. Warszawa – „kiedy stracił rękę, szukał już tylko śmierci”
Z okien stolicy
wybuchła
zieleń drzew
Idzie Mrok
na akcję
omiata głową niebo
jak topola
obiema dłońmi
wtóruje krokom
lewa
prawa
Długie kroki
przeciw najeźdźcy
sięgnął im ręką
do gardła
podmuchem
wyrwali mu ją
tuż po rozbłysku
fotografii na wieczność
szukał swej pełni
w śmierci….
Mrok idzie ulicą
Warszawy
Ona pamięta
10.09. 2014r.
Dziadkowi Tomaszowi Komali zamordowanemu w 1942r.
w hitlerowskim obozie Auschwitz-Birkenau
Zawsze wybieram zwycięzców
takich jak Ty
-legionista Piłsudskiego
wywalczyłeś dla mnie Polskę
sponiewierany
głodem i butą Oświęcimia
odrzucałeś dumnie głowę
-jak teraz mój syn
Jestem Twoją pamięcią
czuję jak rosną mi
wilcze kły
staję myślą przeciwko
oprawcom
skaczę im do gardła
23.10.2014r.
Jak Cię kochać ?
…nieskończenie…
To za mało
-kochać Cię jak należy
to rozpłynąć się
w zachwycie
Jestem Twoim cudem
-Jezu
Ty jesteś moim życiem
30.11.2014r.
Czy Ty wiesz Jezu
jak się czuje szczęście
że się żyje
pęcznieje w skroniach
unosi się w myślach
czy wiesz
jak krąży radość
w żyłach
po pół wieku
umierania
przytulam się
słowami
bez bólu
15.03.2015r
