Wszystko mam
o co proszę
chwila wystarczyła
do uzdrowienia
moje umęczone stopy
stąpają miękko
elastycznie
młodnieję
zamiast się starzeć
uwolnione
od wysiłku przetrwania
neurony
tworzą nowe połączenia
przynoszę swoje wiersze
Od kiedy Jezus podał mi dłoń
jestem jego skarbem
29.05.2015r
Ależ z pani jest
wspaniały motyl
ubarwia pani świat
Ta dziewczyna
złapała mnie
w perłową siatkę ust
spotkałyśmy się
spojrzeniem
szmaragdu i brązu
rozbłysły złote promienie
unosi mnie
tęczowa fala
uśmiechu
przelatuję
z przejścia podziemnego
między metrem
a autobusem
15.06.2015r.
Zadawali
śmiertelne ciosy
przydeptywali palce
szukające ratunku
właściwie to dziwne
że nie zdołali
mnie dobić
Nie powiem kto…
schowali się
za zasłoną
mojego milczenia
miało mnie
już tu nie być
-nieobecni
się nie liczą
Ale jestem
mocno
przecinam przestrzeń
w drodze
musnąłeś mnie
kwitnącym zapachem lipy
spłynęły mi
po włosach
krople przypomnienia
zdążyłam być
28.06.2015r.
Minęły mnie
fale marzeń
nad brzegiem morza
pocałunki
taniec
pod niebo
zachwyt
w oczach jednych
w drugich zabójstwo
z zawiści
ale to teraz
frunę ponad ziemią
owiewa mnie wiatr
i niesie
na skrzydłach szczęścia
6.09. 2015r.
Ruchome schody
niosą mnie
w górę
w dole
przesuwają się
ludzie w wagonach
metra
znieruchomiałe
kadry życia
spoglądam oszołomiona
ich bliskością
znikają
nie wiedząc
że przemknęli
przez mój świat
6.09.2015r.