Miesiąc: październik 2017

Przemieszczanie się
po powierzchni strachu
ma opanowane
do perfekcji
Dlatego wściekle
nie zauważają jej :
-pani tu nie stała !
Jak to
jestem niewidzialna ?
Teraz przemyka się
wśród naporu
kroków spojrzeń
musi dotrzeć
do swojego gniazdka
przykryć się śpiworem
dotrwać do rana
i znów wyfrunąć

14.02.2016r.

Nie obchodzą mnie nadludzie
nieskończenie mocni i zdolni
zewsząd bombardują nas
swoją mocą
Ja jestem ludzik słabieńki
żyjący mimo
ich wszechmocnego wyroku śmierci
Paragraf
Nawet nie oglądali się za siebie
czasem parskali śmiechem
byli pewni
że nie muszą dodeptać
Czołgałam się
za ich plecami
nie miałam prawa przeżyć
dlatego wstrzymywałam oddech
mocarna umieraniem
Teraz od kiedy Jezus
zakończył ten morderczy proceder
frunę na skrzydłach motyla
mieniących się barwami tęczy

21.03.2016r.

Mijają mnie
nogi strzeliste
napięte energią
młodości
Nie mam takich
które nie były
sparaliżowane
nie klęczały umierając
czym jest ten wyścig
jak równy z równym
myślisz że to twoje zwycięstwo

13.04.2016r.

Uderza mnie
blask słońca
kotłują się
błyski
cienie
wiem że mnie
pęd światła porywa
w nieznane przestrzenie

3.05.2016r.

mojemu synowi Arturowi

Oboje poranieni
odłamkami czyichś słów
ukryli się przed ciosami
napastników
poza zasięgiem komórki
trzeba ukoić myśli
powietrze pocięte
między nimi
wygoi się
otoczy ich ciepła
ufność poduszki
Zadzwonię…

6.05.2016r.