Nie broniłam się
gdy zadawałaś mi ciosy
prosto w serce
pytałam wzrokiem
zranionej samy
– dlaczego mi to robisz?
Przecież nie ugodziłam cię
nie jestem światowa jak ty
ani potężna i rozłożysta
nie wchodzę ci w drogę
przemykam zacienionymi
ścieżkami piękna i poezji
jak wiatr
niosę w oczach
bezkres morza i bólu
łzy niedobitej samy
przez wszechmocną
nienawiść najbliższych
5.05.2022r.