Miesiąc: wrzesień 2018

PRZETARG
Kochaj mnie jeśli możesz
– prosiła przewrotnie
wśród łąki najpokorniej
dobijając targu –
i daj mi z siebie tylko
tę cząstkę pokutną
która ze mną się razem
dotuła zaświatów
a ja w zamian za to
niedokończoną wieczność
za Ciebie odrobię
Tobie oddam połowę
resztę sobie wezmę
i wieczni do połowy
we wspólnej wieczności
razem będziemy mieli
swą wieczność w całości
– tak podstępnie błagała
o trochę miłości

TENDERING
Love me if you can
– she asked perversely
as in the midst of a meadow
they struck the deal most humbly –
and give me from yourself only
that penitential bit
which together with me
will wander to the other world
and I in exchange
will work out for you
the unfinished eternity
I’ll give you a half
save the rest for myself
and half-eternal
in joint eternity
together we will have
the whole of our eternity
– so deceitfully she begged
for a little love

NIE MOGĘ
Jaki śliczny pieprzyk
mówił całując
wstrzymywał słowa
nie mogę ci dać siebie
powtarzał w myślach
nie możesz być dla mnie piękna
nie będę myślał o tobie
nasza gwiazda była ze śniegu
stopiły ją moje ręce
nie dowiesz się nawet
ze nie mogę cię zapomnieć

I CAN’T
What a lovely mole
he said as he kissed
he withheld words
I can’t give you myself
he repeated in his thought
you can’t be beautiful to me
I will not think of you
our star was made of snow
my hands melted it
you won’t even find out
that I can’t forget you

ROZMOWA
Wyrzeźbił cię wiatr
chciałbym cię doścignąć
zamknąć w dłoni…
ale masz oczy jak morze
teraz spokojne
pomiędzy błękitem
gdybym mógł je ogarnąć
Nie obejmiesz morza – powiedziała
Więc powpinam ci gwiazdy we włosy…
On płacze – pomyślała

CONVERSATION
You were sculpted by the wind
I would like to catch up with you
close in my hand…
but your eyes are like the sea
now calm
between the blue
if only I could grasp them
You won’t embrace the sea – said she
So I will put stars in your hair …
He cries – she thought

MIĘDZYMIASTOWA
Chciał usłyszeć ją
nie tylko głos
Mogła mu opowiedzieć
ciszę gęstniejącą
i że oddech znajduje
w grzęzawiskach snu
No to trzymaj się
zdążyła zawołać
zanim rozległ się sygnał
Nie miał więcej monet przy sobie

LONG-DISTANCE CALL
He wanted to hear her
not just the voice
She could recount to him
the thickening silence
and that she found breath
in the swamps of dream
So long
she managed to shout
before the signal rang
He had no more coins on him

REPORTAŻ
Nie lubiła drzew
nie było go w nich
namalowała trochę szafirowego świata
który był tylko dla nich
kiedy go nie było
spała
kochała te wspólne drzewa
na płótnie
Zabrał wszystko
na pamiątkę jej śniadego ciała
Przebacz że nie mam więcej
– prosiła
muszę przespać ten czas bez ciebie
przespać do końca

REPORTAGE
She didn’t like trees
he wasn’t in them
she painted some sapphire light
which was only for them
when he was gone
she slept
she loved those common trees
on canvas
He took everything
as a memory of her swarthy skin
Forgive me I have no more
– she asked
I must sleep that time away without you
sleep it through to the end