Zawieszona w próżni
bez jego miłości
miotana niepokojem
błąkam się
po orbitach światów
próżnia ma barwę nocy
nie mogę odnaleźć drogi
do niego
tęsknotę podzieliłam
na oddechy
zagubione w ciemności
Hung in vacuum
without his love
tossed by anxiety
I wander
the orbits of worlds
vacuum has the color of night
I cannot find the way
to him
I split the longing
into breaths
lost in the dark
Ciemność kurczy się
i rozszerza
gęstnieje w swej głębi
i rozjaśnia
jest jak zwierzę
przyczajone pod sufitem
zdradza je
pulsowanie mroku
podpatruje mnie
z góry
ma oczy szeroko
otwarte
czeka aż zasnę
wtedy zawładnie światem
The darkness shrinks
and swells
thickens in its depth
and brightens
it’s like an animal
lurking under the ceiling
betrayed by
the pulsation of darkness
it observes me
from above
its eyes are wide
open
it waits till I sleep
then it will conquer the world
Przyniosłam kamień z drogi
tyle w nim całego życia
chwil zdławionych
na krok przed ocaleniem
pamiętam – przygniatał myśli
w zamkniętym kręgu czasu
myślałam – zrzucę go z ramion
za progiem
tuż tuż
jeszcze trochę
spływały krople czasu
kamień wślizgiwał się
coraz ciężej do wnętrza
pod jego naciskiem
nadzieja zapadła się
w niepamięć
Przywlokłam kamień
ponad siły
Nie ocalałam
I brought a stone from the road
it has so much of the whole life
moments smothered
one step before rescue
I remember – it pinched thoughts
in a closed circle of time
I thought – I’ll throw it off my shoulders
behind the threshold
almost there
a little more
drops of time flew
the stone slipped
heavier and heavier inside
under its pressure
hope sank
into oblivion
I dragged in a stone
beyond my strength
I did not survive
Owinięta we własny oddech
przykryła się powiekami
zastygła za ich ciemną zasłoną
uporczywie udaje
że jej tam nie ma
chowa się przed zimnem
i bezwzględnym rygorem rzeczywistości
powieki są za cienkie
powietrze za mało miękkie
osacza ją sztywnym chłodem
tęsknota szuka ciepła
jego miłości
Enveloped in her own breath
she covered herself with eyelids
froze behind their dark curtain
she stubbornly pretends
she’s not there
she hides from the cold
and the ruthless rigor of reality
her eyelids are too thin
the air not soft enough
it besets her with stiff coldness
her longing seeks the warmth
of his love
Skulona w zagłębieniu milczenia
otulona oddechem
kryje się przed chłodem
spodziewa się końca świata
ale teraz ma czas wakacji
nic nie musi
wciśnięta w przestrzeń ulgi
żyje
– umierać będzie jutro
Crouching in in the recess of silence
wrapped with breath
she hides from the chill
she expects the end of the world
but now it’s her vacation time
she doesn’t have to do anything
pressed into the space of relief
she lives
– she will be dying tomorrow
Twarde krople deszczu
roztrzaskują się
na powierzchni świata
strugi zimna
tłumią ostatnie
drgania życia
z trudem
krok po kroku
przesuwam obłoki
na skraj nieba
Hard drops of rain
splatter
on the surface of the world
streams of cold
muffle the last
shivers of life
with difficulty
step by step
I shift clouds
to the edge of the sky