Nocami
przepuszczała
przez kominy wieżowców
poczerniałe od sadzy
uzbierane dobro
jej twarz
osmalał cug
udręki
wiało grozą
podziemnych
kazamatów
dnia
uderzały w nią
słowa pieśni
o fabrycznej dziewczynie
niewolniczej pracy
zasłyszane kiedyś
opierała się
podmuchom bata
by doczekać ocalenia
13.12.2018r.
Byłem jechałem
Niebo przysłoniły chmury
wiatr spychał mnie z drogi
walczyłem by przetrwać
przeżyłem dla nas
żyję w tobie
żyjesz we mnie
nic nie zmieniły te lata
16.03.2019r.
W mozolnym półmroku
szukała wyjścia
z ciągnących się
muzealnych korytarzy
mijała roztrącone
nogami zwiedzających
eksponaty
skwierczący grill
ustawiony wśród obrazów
mrok tureckiego namiotu
nadpalonego podczas
tajnych spotkań
średniowieczna chorągiew
rozerwana drabiną
nieuważnego robotnika
śledziły ją
biegnące za nią kroki
spojrzenia szukające
punktu zaczepienia
doganiała
czyjaś pięść
zatrzymująca się
tuż przy jej twarzy
nie dzielono się z nią
okruchami życia
musiała wszystko
wytrzymać
wreszcie koszmar
się skończył
sięgnęła wzrokiem
za żelazną bramę
14.12.2018r.
Niezauważony
pośród miliardów
istnień
jego spłoszone
spojrzenie
narowistego źrebaka
gotowego uskoczyć
przed świstem bata
nie dowierza
że jest
istotą wszystkiego
pomiędzy załomami
ciosów
niesie sens życia
14.12.2018r.
Zanurzył się
wypełnił
wsłuchiwali się
w szum morza
wypatrywali
spadających gwiazd
to czułość i tkliwość
wierna i zazdrosna
piękna i dumna
16.03.2019r.
Robiłam co mogłam
na stercie szmat
wypełniałam mu
kupon na szczęście
sympatycznym długopisem
litery znikały
on wychodził
nie miał czasu poprawić
mój bagaż
z dokumentami i kluczami
rozpłynął się
uporczywie wpisywałam
brakujące litery
dzwoniłam prosząc
-przywiozę ci opłatę
za szczęście
w lewej kieszeni
jeśli pozwolisz
przerywał mi śmiech
dyszałam próbując
uratować
ostatnią możliwość
w próbach ocalenia
podejrzewano mój interes
opuszczano pomieszczenie
nie dając mi szansy
walczyłam resztką sił
nie wygrałam
17.12.2018r.