Kiedy zamykam oczy
czuję jak otacza mnie
czarny tunel mojego życia
zamyka wokół
betonowe kręgi
słyszę dudniący huk
spadającej na nie wody
to wodospad nienawiści
nie mogę wtulić się
w okrągłą ścianę
zacementowanej ciemności
szorstki twardy beton
uniemożliwia zaśnięcie
odbiera wszelką nadzieję
wiem – rurociąg
ciągnie się w nieskończoność
ludzkiej podłości
23.04.2021r.
Świt budzi się
śpiewem ptaków
za oknem już
nie kraczą wrony
przelatują mi
przez głowę
moje wiersze
nie jest to miłe
ale to prawda
nie jest to zemsta
ale rozpacz
nie należy nikogo
tak niszczyć
To tylko oddanie
mi sprawiedliwości
gdyby nie było
aż tak strasznie
nie mówiłabym
o tym…
24.04.2021r.
Pogoda była dla innych
ja zawsze miałam
ubranie złe
zamknięta w mroku
tresury bycia niczym
sięgam przypomnień
świata jak się toczył
rozkwitał spełnieniem
i nie ma tam mnie
1.05.2021r.
Ciemność zapadnie na pewno
zniknie ostatni Czerwony Karzeł
nadejdzie lodowaty mrok
przez te miliardy lat
co nam jeszcze zostały
zapomnimy o strachu
i o co nam chodziło
była tu dla mnie tylko
rozświetlona chwilka
bajecznych kolorów
rozrzuconych wokół
upajających zapachów
stworzonych przez naturę
orzeźwiających oddechów
unoszących w niebo
zatrzasnęliście mnie
za ścianą strachu
Czy zamierzacie mnie
tworzyć pajęczą sieć śmierci
by zgnieść boskie mgnienie
piękna we mnie?
Zamiast unosić się na fali
cudu życia
spędziliście je w rzeźni
mojego istnienia
po co wam była
ta mordercza praca
niszczenia mnie
diabelscy fatyganci
zapadnia ciemności
i tak pochłonie wszystko
12.03.2022r.
Mieli podrzucić mnie
na stację po ocalenie
wywieźli w obce
przywalili górą
swoich gratów
pozostałych
po egzekucjach
okradli z jedynej szansy
schowanej
w podręcznej kosmetyczce
zostawili na pastwę
nie do pokonania
widziałam ich twarze
zimne jak stal
kiedy odmawiali
każdej możliwości
przerażenie obuchem
zatkało mi oddech
niemoc sięgnęła zenitu
jej wybuch rozsadził
sen o moim życiu
14.03.2022r.
Delikatnie dobierane
by nie zranić
mające moc wywyższania
bez ostatecznego wyroku
tkliwie pomijające
niedoskonałości
by zostawić nadzieję
słowa uskrzydlające
tworzące spełnienie
– ode mnie
I grad słów
jak kamienie
roztrzaskujący krzykiem
wyrastające życie
słowa wbijające się
w serce jak sztylety
zalewające ohydą
bez czci i wiary
odbierające godność
i przyszłość
pozbawiające możliwości
moich darów Bożych
to słowa dla mnie
16.03.2022r.
Zawisł nade mną
przedświt napęczniały
śpiewem ptaków
skłębionej muzyki
maleńkich gardziołek
kotłują się między sobą
w jaju ciemności
wyrywają się pojedyncze
dźwięki
zaraz pęknie
i rozleje się niebo
melodii na małych
skrzydełkach
17.03.2022r.
Zanim nastąpi cios
próbuję ostrzegać
najbliższych
co mnie zabija
opowiadam
o śmiertelnych
ranach
oddycham z ulgą
– bezpieczna
postępują dokładnie
według instrukcji
precyzyjnie uderzają
w oznaczone punkty
obcy podobnie
wyczuwają bez podpowiedzi
odwieczny mechanizm
eliminacji działa
17.03.2022r.
Dwie istoty
skrzywdzone przez ludzi
serce
mojego serca
jemioło
mojego życia
szarpałeś się
przeciw ościeniowi
dawałam ci ocalenie
cisi i pokorni
umierają niezauważeni
dzień po dniu
ludzie pomogą nam
jak sobie sami
pomożemy
18.03.2022r.
Ten zmiażdżony honor
co tak boli
ofiara rżnie głupa
żeby nie dobili
ból chowa
za znieruchomiałą twarzą
w milczeniu znosi obelgi
nikt się nie ogranicza
kiedy wybucha
w agonalnym spazmie
mówią – jakaś nienormalna
oczerniając eliminują
ją z marzeń
zaskoczeni jej wierszami
pytają skąd je bierze
przeoczyli
jej talent i wrażliwość
gdy deptali po niej
z lekceważeniem
20.03.2022r.
Dałam ci a konto
radosną ufność
co przetrwała
pod zwałem blizn
po śmiertelnych ranach
bo była nikomu niepotrzebna
uznałeś ją
za przynależną ci
normalność mojej urody
jak przedtem moi oprawcy –
– mój uśmiech mimo wszystko
gdy rozdawałam im piękno
brali go za
niezniszczalną skórę
depcząc po mnie
zabiłeś ją słowami
w imię poprawności politycznej
21.03.2022r.