Zaciskam w dłoniach
grudki nocy
ciemności łączę
zamknięciem powiek
dni przemykają się
pomiędzy snem
a zdławionym oddechem
przemierzam
po omacku
długości polarnych nocy
I clench in my hands
the clods of night
I join dark places
by closing my eyelids
days steal
between the dream
and smothered breath
I travel
blindly
polar night distances
Zielone światełka liści
rozjarzone słońcem
bzowe kiście
szarpane podmuchami wiatru
kot przemyka śladem
swego cienia
udając że mnie
nie ma
a ja chowam się
w kącie
pod kocem
na końcu świata
Green glimmers of leaves
glowing in the sun
lilac leaves
torn by wind blows
a cat steals following
its shadow
pretending
I’m not there
and I hide
in the corner
under a blanket
at the end of the world
Budzi się przed świtem
mruży oczy
by zatrzeć
kontury rzeczywistości
nie patrzy na boki
ze strachu
że przytłoczy ją
bezmiar
przysypia jeszcze
udając
że nie musi się śpieszyć
spod powiek
obserwuje
sączący się
czas
pod drzwiami
odnajduje
ostatnie piórko nadziei
kiedy wraca
pogrąża się
w ciemnych zakamarkach
wieczoru
She wakes before daybreak
she squints
to blur the contours
of reality and doesn’t look to the sides
out of fear
to be overwhelmed
by vastness
she still dozes off
pretending
she doesn’t have to hurry
from under her eyelids
she observes
the seeping
time
under the door
she finds
the last feather of hope
when she comes back
she immerses
in the dark nooks of
the evening
Napływają znienacka
chwile
porwane na sylaby
składają się
w jego imię
ostre jak słońce
wżerają się
w głąb
spojrzenia
zatrzymane obrazy
napastliwie
wdzierają się
zapierając oddech
rozwiewa je
powiew ulgi
zbierają się
chmury
There come out of the blue
moments
shred into syllables
they form
his name
sharp as the sun
they bite
into
a glance
stopped images
belligerently
invade
taking away breath
they are dispelled
by a blast of relief
there gather
clouds