Miesiąc: grudzień 2018

PRAGNIENIE
Zapuszczam się w labirynt
niezbadanych znaczeń
niepojętych pomyłek
odnajduję oznaki
zgubnych konsekwencji
zamyślona cisza
pełna dalekich nawoływań
ukołysana szumem fal
pęka nagle
boleśnie przebudzona
moje serce ma pragnienie
dyszy
ciężko
dźwigając mnie
noga za nogą
kropla za kroplą
chwila za chwilą
spłoszone obrazy
krzywią się
w panicznej ucieczce
moje serce
chce pić
dławi pustymi haustami
ścierpniętej ciemności

THIRST
I venture into a labyrinth
of unexplored meanings
inconceivable mistakes
I find traces
of lost consequences
thoughtful silence
full of distant calls
lulled by the sound of waves
it suddenly breaks
painfully awoken
my heart is thirsty
it pants
heavily
lifting me
leg by leg
drop by drop
moment by moment
startled images
wince
in panicky escape
my heart
wants to drink
it chokes on empty draughts
of benumbed darkness

NA LINII HORYZONTU
W pośpiechu
mijałam wszystkich
ale moja samotność
była wolna
morze spłukiwało
ze mnie niepokój
słońce tuliło
między podmuchami
wiatru
ludzie sprzedali
trochę radości
deszcz zacierał
ślady na piasku
za spienioną tonią
widziałam swoją wolność
na linii horyzontu

ON THE HORIZON LINE
In haste
I passed everyone
but my loneliness
was free
the sea washed me
of my unease
the sun hugged
between the blows
of wind
people were selling
some joy
rain blurred
the traces on sand
behind the foamy depths
I saw my freedom
on the horizon line

ZEZNANIE
To ja Nefertari
upleciono mi szczęście
z powrozów niewolników
na włosach nosiłam
złotą przepaskę
nic nie wiedziałam o ludziach
na których barkach
zaciskały się więzy
Teraz moje gardło
dławi obręcz bólu
postronki żył nabrzmiewają
na moich skroniach
kryję cierpienie pod powiekami
w napiętych żyłach
przepływa strach
Zemsta przebiera się w maski
ludzkich twarzy

TESTIMONY
It is I Nefertari
my happiness was molded
out of slave ropes
in my hair I wore
a golden band
I knew nothing about the people
on whose shoulders
shackles were tightening
Now my throat
is smothered by a ring of pain
vein cords swell
on my temples
I hide suffering under the eyelids
in my strained veins
flows fear
Vengeance wears masks
of human faces

W KOROWODZIE CZASU
Maskarada
przez wieki
w obcych przebraniach
w sieci czasu
pajęczynie intryg
wcieleni w nowe role
powtarzają swoje stare sztuczki
znienacka
słowem uczynkiem
uderzają
w odwecie ?
a może to kolejna próba puczu ?!
Stąpają pewnie
jeszcze raz udało im się
podsypać truciznę
depczą rozbryzgując błoto
Nie wiedzą
że ich rozpoznałam

IN THE PAGEANT OF TIME
A masquerade
through centuries
in foreign costumes
in the net of time
web of intrigues
incarnated in new roles
they repeat the same tricks
out of the blue
with a word, a deed
they strike
in revenge ?
or maybe that’s another coup attempt ?!
They step firmly
once more they succeeded
in putting in the poison
they tread spattering mud
They do not know
that I have recognized them

MAGDALENA
W tym nieznanym domu
który jej sen omija
okna mówią obcym językiem poranka
zanim wstaną przyjaciele
rozczesuje loki
przy ręcznym lusterku
jeszcze z Polski
zaciera bladość
przetańczonej nocy
kiedy wchodzą
na ich twarzach podziw
chcąc go ukryć
unoszą jej stopę do ust
a ona zawstydzona
chowa się w swoją bezradność

1972 r. Szwecja – Malmo

MAGDALENA
In this unknown house
shunned by her dream
windows speak a foreign language of the morning
before her friends stand up
she combs her curls
with a hand mirror
still from Poland
she overwrites the paleness
of the danced night
when they come in
admiration on their faces
they want to hide it
they raise her foot to their mouth
and she ashamed
hides in her helplessness

1972 Swedem – Malmo

WICHREM RZEŹBIONA
Po dwóch stronach kotliny
ze szczytów wyrosłe
Słońce i Księżyc
starły się ze sobą
jedno chciało pozłocić
dziewczynę rzeźbioną
drugie srebrność jej dało
księżycową
I szeptali ludzie zaskoczeni
– skąd taka między nami
po co chodzi po ziemi …
Wiatr z gór co ją rzeźbił
cichł z nagła spłoszony
że uśmiecha się
choć wyrzeźbiona

SCULPTED WITH WIND
On two sides of a basin
grown out of peaks
the Sun and the Moon
clashed
the first wanted to gild
a sculpted girl
the other gave her silveriness
lunar
And surprised people whispered
– how did she appear among us
why does she walk the earth…
The mountain wind that sculpted her
grew silent suddenly startled
because she smiled
although sculpted